 |
 |
Op 17 juli 2007 is plotseling Wouter van der Schoot op 45 jarige leeftijd overleden na een hartstilstand. Plotseling, in de kracht van zijn leven, kwam er een eind aan al zijn plannen. Samen met zijn vrouw Anneke heeft hij zich vol ingezet voor de door zijn schoonouders Frank en Tineke Hanemaaijer opgezette Stalhouderij Hanemaaijer. Per 1 augustus a.s. zou Wout volledig in de zaak komen en deze samen met Anneke voort zetten.
Van jongs af aan was er een pony achter het huis en reed Wout vanaf zijn 8e wedstrijdjes, springen en dressuur. Toen op zijn 16e beschadigd kraakbeen opliep in zijn knieën was het rijden gedaan en kwam hij via zijn buurman Martin Meijer in de aangespannen sport terecht. Geruime tijd trok hij met Martin op in de vierspanwedstrijden. Deze tak van de paardensport zou de rest van zijn leven gaan beheersen.
Hij ontmoette Anneke die met haar vader Frank en broer Dick Hanemaaijer meehielp met het vierspan Welshponies. Wouter groomde onder andere bij Eyk Backer, Ad Beekman Wim Pieters en Ad Arts. Van Forestpony’s naar Welshjes, Haflingers en KWPN paarden.
Hij was van alle markten thuis.
Ad Beekman reed Wout en Anneke naar het stadhuis met de Welshschimmeltjes. Wout was een graag geziene kameraad die altijd rustig en serieus was.
Hij had plezier met paarden en pony’s en als er eens iets fout ging liep hij niet gauw te mopperen want hij ging er altijd van uit dat de paarden hun best deden maar dat er hooguit wat aan de communicatie mankeerde.
Dat communiceren was een van zijn sterke kanten en in de stalhouderij kwam dat geweldig van pas want ook met de koetsiers en alle vrijwilligers was Wout op zeer goede voet en wist hij te stimuleren en te organiseren.met een onverwoestbaar humeur.
Hij deed de administratie, de pr, het trouwrijden en de mencursusen. Met veel gevoel voor techniek was hij mede verantwoordelijk voor de totale nieuwbouw van het Koetshuis en het stallencomplex van de Stalhouderij dat in mei jl. geopend werd. Veel kandidaten legde er hun examen af voor het koetsiersbewijs.
Steeds vaker werd de Stalhouderij gevraagd menclinics te verzorgen in samenwerking met een Managementbureau waarbij hij er met Anneke in slaagde mensen die nog nooit een span paarden in de hand hadden gehad aan het eind van de dag een vaardigheidsproef te laten rijden.Naast paarden hield Wout erg van muziek en zong graag. Hij had een goede stem en was lid van het Westlands mannenkoor. Tijdens zijn uitvaart was dit koor in vrijwel voltallige bezetting aanwezig om op passende wijze een bijdrage aan de plechtigheid te leveren naast verschillende collega’s en vrienden die de verslagenheid goed tot uitdrukking brachten.
Wij wensen Anneke, Marvin, Robin en alle andere familieleden en vrienden sterkte dit verlies te dragen.
Eyk Backer
